zwerven

zwerven

ww zwerven (zwierf enk ovt; heeft gezworven volt deelw) [ˈzwɛrvə(n)]

1 niet op een vaste plaats wonen of blijven;= rondtrekken;= rondzwerven

een zwervend bestaan leiden

2 (van rommel) liggen waar het niet hoort;= rondslingeren

Er zwerven hier allemaal boeken en tijdschriften over de grond.

Vertalingen

zwerven bummeln, herumschweifen, irren, streifen, umherstreifen, vagabundieren, vagieren, wandern, ausweichen

zwerven migrate, roam, wander, wanderabout, swerve

zwerven errer, rôder, vaguer, voyager au loin, vagabonder, rouler, faire une embardée

zwerven ينحرف

zwerven prudce (se) vyhnout

zwerven svinge

zwerven λοξοδρομώ

zwerven virar bruscamente

zwerven kaartaa

zwerven krivudati

zwerven sbandare

zwerven 急にそれる

zwerven 빗나가다

zwerven skrense

zwerven zboczyć

zwerven desviar

zwerven отклоняться

zwerven svänga åt sidan

zwerven หักเลี้ยว

zwerven direksiyonu kırmak

zwerven đi chệch

zwerven 突然转向