zwijgen

zwijgen

ww zwijgen (zweeg enk ovt; heeft gezwegen volt deelw) [ˈzwɛixə(n)] niet praten; spreken

Hij heeft jaren gezwegen over zijn verschrikkelijke jeugd.

zwijgen als het graf
langdurig iets niet vertellenom nog maar te zwijgen van ...
dit zeg je als je iets gaat noemen dat nog erger is dan wat eerder ter sprake kwam

Vertalingen

zwijgen schweigen, den Mund halten

zwijgen bequiet, clam up, shut up

zwijgen se taire, la fermer

zwijgen молчать, закрыть

zwijgen يَسكُت

zwijgen umlčet

zwijgen holde mund

zwijgen σωπαίνω

zwijgen callarse

zwijgen olla hiljaa

zwijgen zašutjeti

zwijgen tacere

zwijgen 黙る

zwijgen 입 다물다

zwijgen ti stille

zwijgen zamknąć się

zwijgen calar a boca

zwijgen hålla käften

zwijgen หุบปาก

zwijgen susmak

zwijgen câm mồm

zwijgen 闭嘴