wild

wild¹

zn onz wild ( mv) [wɪlt]

1 dieren die leven in de vrije natuur en waarop mensen jagen

De poelier verkoopt wild en gevogelte.

aangeschoten wild zijn
niet meer kunnen functioneren omdat er geen vertrouwen meer in je is

Na het schandaal was hij aangeschoten wild.

in het wild
in de vrije natuur

---

wild²

bn wild [wɪlt]

1 (van dieren) niet getemd;= ongetemd; tam

wilde dieren

2 in de vrije natuur voorkomend en niet door mensen gekweekt

een wilde roos

3 woest en ruw;= onbeheerst; kalm

wilde gebaren maken

wilde verhalen
verhalen die moeilijk te geloven zijn

wild enthousiast
erg enthousiast

in het wilde weg
lukraak, op goed geluk

een wilde staking
een staking die niet door de vakbonden is georganiseerd en gesteund

Vertalingen

wild wild, Wildbret

wild dreary, savage, wild, game

wild gibier, sauvage, avec fougue, bruyant, de façon incontrôlée, état sauvage, fougueux/-euse, incontrôlé, féroce, hagard, turbulent, rauque, sauvagement

wild salvaje

wild silvestre, selvagem

wild crudele, selvaggio

wild بري

wild divoký

wild vild

wild άγριος

wild villi

wild divlji

wild 野生の

wild 야생의

wild vill

wild dziki

wild дикий

wild vild

wild ไม่เชื่อง

wild yabani

wild hoang dã

wild 野性的