wankel

wankel

bn wankel ['wɑŋkəl] wie of wat niet stevig staat en makkelijk kan vallen;= labiel; stabiel

een wankel tafeltje

De peuter zette enkele wankele pasjes en viel toen voorover.

een wankel evenwicht tussen veiligheid en privacy

Vertalingen

wankel indecisive, shaken

wankel bancal, chancelant, d'une façon incertaine, fragile, incertain, branlant, secoué

wankel مهزوز

wankel otřesený

wankel rystet

wankel erschüttert

wankel ταραγμένος

wankel agitado

wankel ravistettu

wankel potresen

wankel scosso

wankel 揺さぶられた

wankel 흔들린

wankel rystet

wankel wstrząśnięty

wankel abalado

wankel расшатанный

wankel skakad

wankel ที่ทำให้ว้าวุ่นใจ

wankel sarsılmış

wankel bàng hoàng

wankel 颤抖的