vruchtbaar

vruchtbaar

bn vruchtbaar ['vrʏxtbar]

1 (van een persoon, dier, plant, grond) die kinderen, jongen, planten kan voortbrengen; onvruchtbaar

een vruchtbare bodem

2 wat resultaten oplevert

vruchtbare onderhandelingen

Thesaurus

vruchtbaar: winstgevend

Vertalingen

vruchtbaar ergiebig, fruchtbar

vruchtbaar fertile, fruitful

vruchtbaar fécond, fruitier, fertile, fructueux, plantureux

vruchtbaar {{pn}}

vruchtbaar fértil

vruchtbaar opimo, fertile

vruchtbaar خِصب

vruchtbaar plodný

vruchtbaar frugtbar

vruchtbaar γόνιμος

vruchtbaar fértil

vruchtbaar hedelmällinen

vruchtbaar plodan

vruchtbaar 繁殖力のある

vruchtbaar 비옥한

vruchtbaar fruktbar

vruchtbaar urodzajny

vruchtbaar плодородный

vruchtbaar fertil

vruchtbaar ซึ่งมีดินอุดมสมบูรณ์

vruchtbaar verimli

vruchtbaar màu mỡ

vruchtbaar 肥沃的