voortdurend

voortdurend¹

bn voortdurend ['vor'dyrənt] wat blijft duren;= permanent;= continu

Ik leefde in voortdurende angst.

---

voortdurend²

bw voortdurend ['vor'dyrənt] zeer vaak of de hele tijd;= constant;= permanent;= continu

Hij zit me voortdurend te corrigeren.

Vertalingen

voortdurend fest, immer, stätig, stets

voortdurend abiding, constant, constantly, continually, continuously, everlasting, lasting, sustained, continuous

voortdurend constamment, continuel, continuellement, permanent, perpétuel, sans cesse, constant

voortdurend ατελείωτα

voortdurend perene