veroordeling

Vertalingen

veroordeling

condamnationκαταδίκη (vərˈordelɪŋ)
zelfstandig naamwoord vrouwelijk meervoud -en
1. juridisch uitspraak van een rechter waarin hij of zij iemand schuldig vindt een veroordeling voor het gebruik van geweld
2. afkeuring een strenge veroordeling van het gebruik van geweld