verdrietig

verdrietig

bn verdrietig [vərˈdritəx]

1 met verdriet;= bedroefd;= triest

een verdrietig meisje

2 verdriet gevend;= droevig;= triest

het verdrietige bericht over het overlijden van je vader

Vertalingen

verdrietig traurig, vergrämt, verstimmt

verdrietig dismal, fretful, gaunt, miserable, morose, peevish, sad, sadly, sorrowful, sullen, upset

verdrietig affligeant, navrant, navré, triste, pénible, péniblement, malheureux, peiné, chagriné, contrarié

verdrietig lugubre, turbato

verdrietig قَلِق

verdrietig zneklidněný

verdrietig ulykkelig

verdrietig στενοχωρημένος

verdrietig disgustado

verdrietig järkyttynyt

verdrietig uzrujan

verdrietig 狼狽した

verdrietig 기분이 상한

verdrietig opprørt

verdrietig zaniepokojony

verdrietig aborrecido

verdrietig расстроенный

verdrietig upprörd

verdrietig สับสนวุ่นวาย

verdrietig keyfi kaçık

verdrietig đau khổ

verdrietig 生气的