verdenken

verdenken

ww verdenken (verdacht enk ovt; heeft verdacht volt deelw) [vərˈdɛŋkə(n)] denken dat iemand iets verkeerd heeft gedaan

iemand verdenken van moord

De politie verdenkt de buurman, maar er is geen bewijs dat hij het gedaan heeft.

Vertalingen

verdenken argwöhnen, verdächtigen

verdenken suspect

verdenken soupçonner, suspecter, soupçonner (de)

verdenken dubitare, presentire, supporre, sospettare

verdenken يَشتبِه ب

verdenken podezřívat

verdenken have mistanke om

verdenken υποπτεύομαι

verdenken sospechar

verdenken epäillä

verdenken sumnjati

verdenken 疑いをかける

verdenken 의심하다

verdenken mistenke

verdenken podejrzewać

verdenken suspeitar

verdenken подозревать

verdenken misstänka

verdenken สงสัย

verdenken kuşkulanmak

verdenken nghi ngờ

verdenken 怀疑