trots

trots¹

zn m trots ( mv) [trɔts]

1 gevoel waardoor je wil laten zien dat je iets goed hebt gedaan of iets moois hebt

glimmen van trots

vaderlijke trots

2 gevoel dat je meer waard bent dan anderen;= hoogmoed

gekrenkte/gekwetste trots

---

trots²

bn trots [trɔts]

1 erg blij met wat je hebt of hebt bereikt

trots zijn op je kinderen

2 met veel trots (2);= hoogmoedig;= verwaand

zo trots als een pauw
erg trots

Vertalingen

trots hochfahrend, Hochmut, hochmütig, Hoffahrt, stolz, trotz, ungeachtet, zum Trotz, Stolz

trots defiance, defiantly, despite, inspiteof, notwithstanding, pride, proud, spite

trots altier, altièrement, en dépit de, fier, fièrement, malgré, orgueil, arrogance, d'un air hautain, fier/fière (de), fierté, orgueilleux/-euse, superbe, superbement, enflé, fier/fière, gloire

trots περήφανος, περηφάνεια

trots ufano, orgullo, orgulloso

trots fierezza, orgoglio, orgoglioso

trots فخر, فخور

trots hrdý, pýcha

trots stolt, stolthed

trots ylpeä, ylpeys

trots ponos, ponosan

trots 誇り, 誇りに思う

trots 긍지, 자랑스러워 하는

trots stolt, stolthet

trots duma, dumny

trots orgulho, orgulhoso

trots гордость, гордый

trots stolt, stolthet

trots ความภาคภูมิใจ, ภูมิใจ

trots gurur, gururlu

trots sự tự hào, tự hào

trots 骄傲, 骄傲的