tic

tic

zn m tic (-s mv) [tɪk]

1 beweging die je steeds maakt zonder dat je dat wil (bijvoorbeeld je wenkbrauwen optrekken) ;= zenuwtrek

2 typische gewoonte

Hij draagt nooit sokken, dat is een rare tic van hem.

3 scheut alcohol in je frisdrank

jus d'orange met een tic

Vertalingen

tic Zwillich

tic tic, twich, habit

tic manie, folie, tic