tand

tand

zn m tand (-en mv) [tɑnt]

1 elk van de scherpe, uitstekende botjes voor in je mond waarmee je bijt

je tanden poetsen

2 uitstekende, smalle deeltjes van bijvoorbeeld een kam, zaag, vork of rad

je tanden laten zien
een dreigende houding aannemen

je tanden stuk bijten op iets
ergens erg je best voor doen maar niet het gewenste resultaat behalen

je tanden ergens in zetten
aan een zware klus beginnen

iemand aan de tand voelen
iemand streng ondervragen

je tanden op elkaar zetten
doorzetten en je boosheid of pijn niet laten merken

de tand des tijds
slijtage door ouderdom

haar op je tanden hebben
jezelf verdedigen door een beetje bazig te zijn

tot op de tanden gewapend
met veel wapens

Vertalingen

tand Zacken, Zahn, Zinke

tand tooth

tand dent

tand δόντι

tand diente

tand dente

tand سِن

tand zub

tand tand

tand hammas

tand zub

tand 歯

tand 치아

tand tann

tand ząb

tand dente

tand зуб

tand tand

tand ฟัน

tand diş

tand răng

tand 牙