stomp

stomp¹

zn m stomp (-en mv) [stɔmp]

1 harde stoot met je vuist

iemand een stomp geven tegen zijn arm

2 kort overgebleven stuk (van iets)

Zijn benen zijn geamputeerd en nu zit hij in een rolstoel met twee stompen.

Er ligt nog maar een stompje krijt bij het schoolbord.

---

stomp²

bn stomp [stɔmp] met een breed en dik uiteinde; scherp; puntig

een stompe toren

de stompe kant van een ei

Thesaurus

stomp: stronk

Vertalingen

stomp Stummel, stumpf

stomp blunt, dull, obtuse, stub

stomp moignon, obtus, tronçon, bout, coup (de poing), émoussé, tronqué, contondant, coup de poing, doux, grave, mousse, sourd, terne

stomp spuntato, matrice

stomp الجذل

stomp nedopalek

stomp skod

stomp αποτσίγαρο

stomp colilla

stomp tynkä

stomp opušak

stomp 使い残り

stomp 토막

stomp sneip

stomp końcówka

stomp ponta

stomp обрубок

stomp stump

stomp ส่วนที่เหลืออยู่

stomp izmarit

stomp mẩu

stomp 树桩