stoel

stoel

zn m stoel (-en mv) [stul] meubel met poten en een rugleuning waarop één persoon kan zitten

kinderstoel

klapstoel

tuinstoel

leunstoel

niet onder stoelen of banken steken
openlijk en duidelijk (iets) laten merken

Hij stak zijn ontevredenheid niet onder stoelen of banken.

op iemands stoel gaan zitten
de rol van iemand overnemen terwijl dat niet de bedoeling is

Zij gaat steeds op de stoel van haar chef zitten en commandeert haar collega's.

Vertalingen

stoel Stuhl, Sitzgelegenheit

stoel chair, seat

stoel chaise, siège, fauteuil, chaire

stoel καρέκλα, κάθισμα

stoel silla, asiento

stoel sedia, presidenza

stoel كرسى, مقعد

stoel židle

stoel sæde, stol

stoel istuin, tuoli

stoel sjedalo, stolica

stoel 座席, 椅子

stoel 의자

stoel stol

stoel krzesło

stoel assento, cadeira

stoel сиденье, стул

stoel säte, stol

stoel เก้าอี้, เก้าอี้นั่ง

stoel sandalye

stoel cái ghế

stoel 座位, 椅子