stam

stam

zn m stam (-men mv) [stɑm]

1 deel van een boom van de grond tot aan de takken;= boomstam

2 groep mensen met een eenvoudige samenleving en een eigen cultuur

3 vorm van een woord zonder de uitgangen van buiging of vervoeging

De stam van 'rijden' is 'rijd'.

Thesaurus

stam: volksstam, stamvorm

Vertalingen

stam Abkunft, Baumstamm, Geschlecht, Gezücht, Sippe, Stamm, Strunk, Wurzel, Volksstamm

stam clan, ethnicgroup, race, radical, root, stem, tree‐trunk, tribe, trunk, family, tree trunk

stam racine, tribu, tronc, lignée, radical [langue], clan

stam tronc

stam kmen

stam κορμός, φυλή

stam tronco, tribu

stam puunrunko, runko, heimo

stam deblo, stablo, pleme

stam fatörzs, törzs

stam tronco, sollevare, tribù

stam 幹, 部族

stam 그루, 부족

stam truncus

stam pień, plemię

stam tronco, tribo

stam trunchi

stam ствол, основа, племя

stam deblo

stam deblo, stablo, strom

stam stam

stam قبيلة

stam stamme

stam stamme

stam เผ่า

stam kabile

stam bộ tộc

stam 部落