spreken

spreken

ww spreken (sprak enk ovt; heeft gesproken volt deelw) [ˈsprekə(n)]

1 woorden zeggen;= praten

De penningmeester zal in de vergadering spreken over de financiële situatie.

2 een gesprek hebben met (iemand)

We spreken elkaar morgen.

3 (een taal) beheersen

Zij spreekt goed Frans.

met twee woorden spreken
niet alleen 'ja' of 'nee' antwoorden, maar met een woord voor de persoon die je antwoord geeft

Dat spreekt vanzelf/voor zich
dat is zo duidelijk dat je er niet over hoeft te praten;= dat is logisch

Dat spreekt boekdelen.
dat is veelzeggend

Ze zei niets, maar haar gezicht sprak boekdelen.

niet te spreken zijn over
ontevreden zijn over (iets of iemand)

Vertalingen

spreken reden, sprechen, Wort, sagen

spreken speak, speech, talk

spreken discours, parler, parole, avec), parler (à, se manifester, déclamer, converser, parler français comme une vache espagnole

spreken μιλώ, συντυχαίνω

spreken говорить

spreken discorrere, favellare, parlare

spreken يتكلم

spreken mluvit

spreken tale

spreken hablar

spreken puhua

spreken govoriti

spreken 話す

spreken 말하다

spreken snakke

spreken powiedzieć

spreken falar

spreken tala

spreken พูด

spreken konuşmak

spreken nói

spreken 发言