smerig

smerig

bn smerig [ˈsmerəx]

1 als iets of iemand erg vuil of vies is;= goor

Na de reparatie van mijn auto was mijn broek erg smerig.

Dat smaakt smerig.

2 als iemand gemeen is, of als iets daar blijk van geeft

smerige streken uithalen

3 zeer onbehoorlijk;= schunnig

smerige taal uitslaan

Vertalingen

smerig unflätig, unlauter, dreckig

smerig dirty, filthy, foul, nasty, soiled, unclean, grubby

smerig sale, d'une façon obscène, obscène, salement, sordide, crasseux

smerig sucio, mugriento

smerig sporco, sudicio

smerig قذر

smerig špinavý

smerig beskidt

smerig ακάθαρτος

smerig likainen

smerig prljav

smerig 不潔な

smerig 불결한

smerig skitten

smerig paskudny

smerig imundo

smerig запачканный

smerig smutsig

smerig สกปรกที่สุด

smerig iğrenç

smerig bẩn thỉu

smerig 污秽的