roken

roken

ww roken (rookte enk ovt; heeft gerookt volt deelw) [ˈrokə(n)]

1 (van een vuur) rook afgeven

Het kampvuur brandde nauwelijks, het rookte alleen maar.

2 (voedingsmiddelen) door de rook van een houtvuur langer houdbaar maken

paling roken

gerookt spek

3 tabak of andere drugs gebruiken door de rook ervan in te ademen

Zij rookt al sinds haar twaalfde.

een sigaar roken

roken als een ketter
de gewoonte hebben erg veel sigaretten te roken

Vertalingen

roken rauchen, Rauchen

roken smoke, smoking

roken fumer, fumer des aliments

roken fumar

roken fumare, fumo

roken defumar, fumador, fumante, fumar

roken курить, дымить(ся), курение

roken التدخين, يُدخِن

roken kouření, kouřit

roken ryge, rygning

roken καπνίζω, κάπνισμα

roken savuta, tupakointi

roken pušenje, pušiti

roken 喫煙, 煙を出す

roken 연기를 뿜다, 흡연

roken røyke, røyking

roken palenie, palić

roken röka, rökning

roken การสูบบุหรี่, สูบ

roken sigara içmek, tüten

roken bốc khói, sự hút thuốc

roken 吸烟, 抽烟