riem

riem

zn m riem (-en mv) [rim]

1 smalle band van stevig materiaal om iets vast te maken

broekriem

hondenriem

Wilt u uw stoelriemen vastmaken?

2 langwerpig voorwerp met een verbreding aan het eind om een roeiboot mee voort te bewegen;= roeispaan

Thesaurus

riem: roeiriem

Vertalingen

riem Gurt, Gürtel, Riemen, Ries, Ruder

riem belt, girdle, oar, strap, collar

riem aviron, ceinture, courroie, lanière, rame, rame de papier, sangle, frein, laisse

riem κουπί, ζώνη, λουρίδα

riem cinto, alça

riem весло, ремень

riem cintura, fascetta, cinghia

riem حزام, طوق

riem opasek, popruh

riem bælte, strop

riem cinturón, correa

riem hihna, vyö

riem pojas, remen

riem ベルト, 革ひも

riem 끈, 허리띠

riem belte, stropp

riem pasek, rzemień

riem band, skärp

riem เข็มขัด, สายรัด

riem kayış, kemer

riem cái đai, thắt lưng

riem 带子, 皮带