plek

plek

zn plek (-ken mv) [plɛk]

1 ergens waar je kunt zijn;= plaats

een open plek in het bos

een rustig plekje om te gaan zitten

2 deel van een oppervlak

kale plekken in het tapijt

ter plekke
op dezelfde plaats

Hij werd ter plekke gearresteerd.

blauwe plek
plek op de huid die door een ruwe aanraking blauw of paars ziet

Vertalingen

plek Anstalt, Fleck, Flecken, Gelaß, Klecks, Ort, Platz, Stelle

plek blot, place, spot

plek local, place, tache, endroit, lieu, secteur

plek cardenal, sitio

plek ente, mettere, posto, spazio, luogo

plek وصمة

plek místo

plek sted

plek σημείο

plek paikka

plek mjesto

plek 地点

plek 자리

plek sted

plek miejsce

plek lugar

plek место

plek plats

plek สถานที่

plek yer

plek nơi

plek 地点