orde

orde

zn orde (-s mv) [ˈɔrdə]

1 g.mv. mv toestand waarin alles bewust zo is of gaat als bedoeld;= regelmaat

de orde handhaven

2 groep gelovigen die zich allen vrijwillig aan bepaalde regels houden

kloosterorde

3 

in orde
zoals het moet;= goed

Dat is nu niet aan de orde!
daar besteden we nu geen tijd of aandacht aan

orde op zaken stellen
ervoor zorgen dat een rommelige situatie verbetert

in dezelfde orde van grootte
vergelijkbaar wat grootte betreft

Vertalingen

orde Dekoration, Orden, Ordnung, Reihenfolge

orde order

orde ordre

orde ترتيب

orde σειρά

orde orden

orde ordine

orde pořadí

orde rækkefølge