opdragen

opdragen

ww opdragen (droeg op enk ovt; heeft opgedragen volt deelw) [ˈɔpdraxə(n)]

1 zeggen dat iemand iets moet doen

iemand een karwei opdragen

de mis opdragen
een godsdienstoefening leiden in de katholieke kerk

een boek aan iemand opdragen
als eerbewijs zeggen dat je het voor iemand hebt geschreven

Vertalingen

opdragen beauftragen, betrauen, weihen, widmen, zueignen

opdragen celebrate, dedicate, devote, entrust, tell, charge, set

opdragen célébrer, charger, confier une tâche, consacrer, dédier, charger (qn de faire qc), dédier (à), monter (en portant), offrir (qc à qn)

opdragen confidare