onvoorwaardelijk

onvoorwaardelijk

bn onvoorwaardelijk [ɔnvorˈwardələk] zonder bedenkingen of aarzeling

een onvoorwaardelijke loyaliteit aan zijn werkgever

Vertalingen

onvoorwaardelijk absolut, unbedingt, unbeschränkt, bedingungslos

onvoorwaardelijk absolute, unconditional

onvoorwaardelijk absolu, pur, inconditionnel/-elle, inconditionnellement, inconditionnel, catégorique, catégoriquement, parfait, véritable

onvoorwaardelijk incondicional

onvoorwaardelijk غير مشروط

onvoorwaardelijk bezpodmínečný

onvoorwaardelijk betingelsesløs

onvoorwaardelijk ανεπιφύλακτος

onvoorwaardelijk incondicional

onvoorwaardelijk ehdoton

onvoorwaardelijk bezuvjetan

onvoorwaardelijk incondizionato

onvoorwaardelijk 無条件の

onvoorwaardelijk 무조건적인

onvoorwaardelijk ubetinget

onvoorwaardelijk bezwarunkowy

onvoorwaardelijk безоговорочный

onvoorwaardelijk ovillkorlig

onvoorwaardelijk ที่ไม่มีเงื่อนไข

onvoorwaardelijk koşulsuz

onvoorwaardelijk vô điều kiện

onvoorwaardelijk 无条件的