ontwijken

ontwijken

ww ontwijken (ontweek enk ovt; heeft ontweken volt deelw) [ɔntˈwɛikə(n)]

1 van richting veranderen om niet tegen iets aan te botsen

nog net een vrachtwagen kunnen ontwijken door een ruk aan het stuur te geven

2 voorkomen dat je last van iets of iemand hebt

een ontwijkend antwoord geven op een lastige vraag

Vertalingen

ontwijken ausweichen, entgegen, entweichen, meiden, vermeiden

ontwijken avoid, evade, dodge, eschew, miss

ontwijken éviter, parer, s'abstenir de, éluder, esquiver, contourner

ontwijken evitare