ontmoedigen

ontmoedigen

ww ontmoedigen (ontmoedigde enk ovt; heeft ontmoedigd volt deelw) [ɔntˈmudəxə(n)] enthousiasme sterk laten afnemen;= demotiveren

Dat niemand naar hun optreden kwam kijken, ontmoedigde het bandje erg.

Vertalingen

ontmoedigen entmutigen

ontmoedigen abattre, décourager, accabler, écoeurer, lasser, démoraliser, réfrigérer

ontmoedigen deter, discourage

ontmoedigen يُثبَط من الهمة

ontmoedigen odradit

ontmoedigen tage modet fra

ontmoedigen αποθαρρύνω

ontmoedigen desalentar

ontmoedigen lannistaa

ontmoedigen obeshrabriti

ontmoedigen scoraggiare

ontmoedigen ･･･の勇気をくじく

ontmoedigen 용기를 잃게 하다

ontmoedigen gjøre motløs

ontmoedigen zniechęcić

ontmoedigen desencorajar

ontmoedigen обескураживать

ontmoedigen avråda

ontmoedigen ทำให้หมดกำลังใจ

ontmoedigen cesaretini kırmak

ontmoedigen làm nản lòng

ontmoedigen 劝阻