ontkennen

ontkennen

ww ontkennen (ontkende enk ovt; heeft ontkend volt deelw) [ɔntˈkɛnə(n)] zeggen dat (iets wat je gedaan zou hebben) niet waar is

Hij bleef glashard ontkennen dat hij erbij was geweest, terwijl twee mensen hem hadden gezien.

Vertalingen

ontkennen leugnen, verleugnen, verneinen, bestreiten

ontkennen deny, repudiate

ontkennen abjurer, faire abnégation de, nier, (dé)nier, contester, se défendre, démentir, réfuter

ontkennen отрицать

ontkennen abnegare, negare

ontkennen ينُكر

ontkennen popřít

ontkennen nægte

ontkennen διαψεύδω

ontkennen negar

ontkennen kieltää

ontkennen nijekati

ontkennen 否定する

ontkennen 부정하다

ontkennen nekte

ontkennen zaprzeczyć

ontkennen negar

ontkennen förneka

ontkennen ปฏิเสธ

ontkennen inkar etmek

ontkennen phủ nhận

ontkennen 否认, 拒绝

ontkennen 拒絕