onmogelijk

onmogelijk

bn onmogelijk [ɔnˈmoxələk]

1 niet mogelijk;= uitgesloten

Het is leuk bedacht, maar technisch is het onmogelijk.

2 ergernis opwekkend;= irritant

Mijn oom is een onmogelijke man.

Vertalingen

onmogelijk impossible, impossibly

onmogelijk impossible, d'aucune façon, invraisemblable

onmogelijk impossível

onmogelijk impossibile

onmogelijk مستحيل

onmogelijk nemožný

onmogelijk umulig

onmogelijk unmöglich

onmogelijk ανέφικτος

onmogelijk imposible

onmogelijk mahdoton

onmogelijk nemoguć

onmogelijk 不可能な

onmogelijk 불가능한

onmogelijk umulig

onmogelijk niemożliwy

onmogelijk невозможный

onmogelijk omöjlig

onmogelijk ที่เป็นไปไม่ได้

onmogelijk imkansız

onmogelijk không thể

onmogelijk 不可能的