oever

oever

zn m oever (-s mv) [ˈuvər] overgang tussen land en een meer of een rivier

op de oever klauteren na het zwemmen

aan de oever van het meer

Vertalingen

oever Bord, Gestade, Küste, Strand, Ufer, Erdwall

oever bank, border, edge, shore

oever bord, rive, rivage

oever costa, sponda, argine

oever ضفة

oever břeh

oever banke

oever ύψωμα

oever terraplén

oever penger

oever sprud

oever 土手

oever 둑

oever kant

oever brzeg

oever colina

oever насыпь

oever bank

oever ตลิ่ง

oever ırmak kıyısı

oever bờ

oever 堤岸