midden

midden¹

zn onz midden (-s mv) ['mɪdə(n)]

1 plaats die het verst van de buitenkant, van de randen is

In het midden van het dorp staat de kerk.

te midden van
tussen, omringd door

---

midden²

bw midden ['mɪdə(n)] bij of in het midden

midden op de dag

Vertalingen

midden inmitten von, Mitte, Mittel, in der Mitte

midden amidst, among, average, inthemiddleof, mean, middle, crown, mid

midden au milieu de, centre, milieu, parmi, au (beau) milieu (de), entourage, mi-, fort, mi

midden mezzo, a metà

midden أوسط, وَسَطْ

midden prostřední

midden midte, midterst

midden μεσαίος, μέση

midden a mediados de, medio

midden keski-, keskikohta

midden sredina, srednji

midden 中央, 中間の

midden 중간, 중간의

midden midt, midtre

midden środek, środkowy

midden centro, meio

midden середина, срединный

midden mitt, mitt-

midden จุดกลาง, ตรงกลาง

midden orta

midden chỗ giữa, giữa

midden 中间, 中间的