land

land

zn onz land (-en mv) [lɑnt]

1 gebied met grenzen en een eigen regering;= staat

de landen van Europa

ontwikkelingslanden

2 stuk grond van een boer

op het land werken

3 deel van de aarde dat boven het water uitsteekt

vanuit de boot aan land gaan

het land hebben aan
een erge hekel hebben aan (iets of iemand)

Vertalingen

land Boden, Erdboden, Erde, Feld, Grund, Land, Terrain

land country, earth, field, land, soil

land champ, contrée, pays, terre, campagne

land αγρός, χώρα, ξηρά

land país, tierra

land land

land país, terra

land أرض, بَلَد

land pevnina, země

land land

land maa

land zemlja

land nazione, terreno

land 国, 陸

land 나라, 땅

land kraj, ląd

land земля, страна

land land, mark

land ที่ดิน, ประเทศ

land kara, ülke

land đất, nước

land 国家, 土地