koptelefoon

koptelefoon

zn m koptelefoon (-s mv) [ˈkɔpteləfon] twee met elkaar verbonden luidsprekertjes op je oren;= hoofdtelefoon

met de koptelefoon naar muziek luisteren, zodat anderen er geen last van hebben

Thesaurus

koptelefoon: oortelefoon

Vertalingen

koptelefoon casque (à écouteurs), casque, écouteur, écouteurs

koptelefoon سماعات الأذن

koptelefoon sluchátka

koptelefoon hovedtelefon

koptelefoon Kopfhörer

koptelefoon ακουστικά

koptelefoon earphones

koptelefoon audífonos, auriculares

koptelefoon korvakuulokkeet

koptelefoon slušalice

koptelefoon cuffie

koptelefoon イヤホン

koptelefoon 이어폰

koptelefoon øretelefoner

koptelefoon słuchawki

koptelefoon auscultadores, fone de ouvido

koptelefoon наушники

koptelefoon hörlurar

koptelefoon หูฟัง

koptelefoon kulaklık

koptelefoon tai nghe

koptelefoon 耳机