koptelefoon

Thesaurus

koptelefoon:

oortelefoon
Vertalingen

koptelefoon

casque (à écouteurs), casque, écouteur, écouteursسَمَّاعَاتُ الُأذُن, سَمَّاعَاتٌsluchátkahovedtelefon, hovedtelefonerKopfhörerακουστικάheadphones, earphonesauriculares, audífonoskorvakuulokkeet, kuulokkeetslušalicecuffieイヤホン, ヘッドホン이어폰, 헤드폰hodetelefoner, øretelefonersłuchawkiauscultadores, fone de ouvidoнаушникиhörlurarหูฟังkulaklıktai nghe耳机אוזניותслушалки耳機 (ˈkɔpteləfon)
zelfstandig naamwoord mannelijk meervoud -s
twee met elkaar verbonden luidsprekertjes op je oren met de koptelefoon naar muziek luisteren, zodat anderen er geen last van hebben