klem

klem¹

zn klem (-men mv) [klɛm]

voorwerp waarmee je iets kunt vastzetten of vangen

je haar met een klem omhoog houden

wielklem

molenklem

met klem
met nadruk;= nadrukkelijk

Ze zei me met klem daar goed op te letten en voorzichtig te zijn.

---

klem²

bn klem [klɛm]

als iets of iemand helemaal vastzit en niet los kan komen

Mijn voet zit klem tussen de deur.

zich klem zuipen
heel veel sterkedrank drinken

Thesaurus

klem: pen, pin, tang, speld, klemhaak

Vertalingen

klem Begeisterung, Emphase, Schwung, Starrkrampf, Wundstarrkrampf, nicht zurechtkommen

klem accent, emphasis, stuck

klem emphase, agrafe, coincé, embarras, énergie, étau, force, piège, attache

klem مُلصَق

klem nevědět (si) rady

klem fastlåst

klem κολλημένος

klem atascado

klem jumissa

klem zapeo

klem bloccato

klem 行きづまった

klem 곤경에 빠진

klem fastkjørt

klem zablokowany

klem preso

klem застрявший

klem sitta fast

klem ติดชะงัก

klem takılmış

klem bị tắc

klem 卡住的