klap

klap

zn m klap (-pen mv) [klɑp]

1 hard geluid;= bons;= smak

De vogel vloog met een klap tegen het raam.

2 tik of slag met de hand;= dreun

Het meisje gaf het buurkind een klap

3 gebeurtenis die iets of iemand pijnlijk treft ;= dreun

Als er geen vrijwilligers waren, zou de maatschappij een gevoelige klap krijgen.

Zijn dood heeft me een geweldige klap gegeven.

De eerste klap is een daalder waard.
een goed begin is erg belangrijk voor het vervolg

in één klap
in één keer

door de brand in één klap alles kwijt zijn

geen klap
helemaal niets

Dat interesseert me geen klap.

Thesaurus

klap: opstopper, peut, stoot

Vertalingen

klap Anschlag, Hieb, Schlag, Streich, Treffen, Knall

klap blow, knock, bang, belt, clout, smash, hit

klap bataille, coup, clac!, infortune, claque, gifle, jeton, pain, tape, coup sec, pêche, détonation

klap battuta, fendente, folata, soffiare, scoppio, successo

klap ضَجّة, ضربة

klap náraz, rána

klap brag, træffer

klap κρότος, χτύπημα

klap estallido, golpe

klap osuma, pamahdus

klap pogodak, prasak

klap 砲声, 衝突

klap 쾅하는 소리, 타격

klap smell, støt

klap huk, uderzenie

klap batida

klap громкий удар, удар

klap smäll, succé

klap เสียงดังมาก, การตี

klap çarpma, patlama sesi

klap cú đánh, tiếng nổ lớn

klap 巨响, 打击

klap מכה