kennen

kennen

ww kennen (kende enk ovt; heeft gekend volt deelw) [ˈkɛnə(n)]

1 kennis (1) hebben van iets of iemand;= bekend zijn met;= vertrouwd zijn met

Ik heb wel over hem gehoord, maar ik ken hem niet.

2 (iets) weten doordat je het geleerd hebt

Ik heb de stukken goed bestudeerd en ken de zaak nu goed.

leren kennen
kennismaken met;= ontmoeten

Ze lijkt me interessant. Ik wil haar wel leren kennen.

leren kennen
ervaren hoe iets of iemand is

Door al onze vakanties hebben we dat gebied goed leren kennen.

In deze ellende hebben we elkaar veel beter leren kennen.

te kennen geven
duidelijk maken

Ik gaf te kennen dat ik wilde omkeren.

je niet laten kennen
het niet opgeven

Mislukt! Maar ik laat me niet kennen en probeer het nog een keer.

je laten kennen
iets doen dat toont hoe je op dat moment bent

Ik heb mezelf laten kennen door terug te schelden.

van buiten/uit je hoofd kennen
zo goed kennen dat je (iets) uit je geheugen kunt zeggen

Ik ken zijn telefoonnummer uit mijn hoofd.

Thesaurus

kennen: kennis, weten

Vertalingen

kennen kennen

kennen beacquaintedwith, bemasterof, know, knowhow

kennen connaissance, connaître, consulter (qn), possession, savoir, connaitre

kennen γνώση

kennen kjenne

kennen conoscere, potere, sapere