intonatie

Thesaurus

intonatie:

stembuiging
Vertalingen

intonatie

Tontoneton, intonation, accent (ɪntoˈna(t)si)
zelfstandig naamwoord vrouwelijk meervoud
1. verloop van de toonhoogte van een zin als je praat Aan de intonatie kun je ook horen welke woorden nadruk krijgen.
2. muziek het juist spelen van een toon wat betreft toonhoogte De intonatie luistert nauw, want vals is gewoon vals.