hurken

hurken¹

zn mv hurken ( mv) [ˈhʏrkə(n)]

op je hurken zitten
met gebogen knieën op je voeten zitten

---

hurken²

ww hurken (hurkte enk ovt; heeft gehurkt volt deelw) [ˈhʏrkə(n)] op je hurken gaan zitten;= neerhurken

De dokter hurkte bij het kind dat was aangereden door een auto.

Vertalingen

hurken kauern, ducken (sich)

hurken cower, crouch, squat, crouch down

hurken être accroupi, s'accroupir, accroupir: s'accroupir, s’accroupir

hurken acocorar, agachar-se

hurken يَرْبِض

hurken přikrčit (se)

hurken krybe sammen

hurken κάθομαι ανακούρκουδα

hurken agacharse, ponerse en cuclillas

hurken kyyristyä

hurken čučnuti

hurken accovacciarsi

hurken うずくまる

hurken 웅크리다

hurken huke (seg) ned

hurken przykucnąć

hurken наклоняться

hurken huka (sig) ner

hurken หมอบลง

hurken çömelmek

hurken cúi xuống

hurken 蹲下