hoorn

hoorn

zn m hoorn (-en, -s mv) [horn]

1 muziekinstrument dat geluid maakt als je erop blaast

2 uitsteeksel op de kop van sommige dieren;= horen

De stier nam de toreador op de hoorns.

3 deel van een telefoontoestel met luidspreker en microfoon, waarmee je contact hebt met de ander

de hoorn van de haak nemen als de telefoon gaat

Thesaurus

hoorn: jachthoorns

Vertalingen

hoorn Hörer, Horn, Hupe, Waldhorn

hoorn clarion, earphone, hooter, horn, klaxon, French horn

hoorn avertisseur, clairon, corne, combiné, coquille, cor, trompe, cor d’harmonie

hoorn cuerno, corneta francesa, trompa de pistones

hoorn cornetta, corno, corno da caccia

hoorn بوق, بوق فرنسي

hoorn lesní roh, roh

hoorn horn, valdhorn

hoorn γαλλικό κόρνο, κέρατο

hoorn käyrätorvi, sarvi

hoorn French horn, rog

hoorn フレンチホルン, 角

hoorn 뿔, 프렌치혼

hoorn horn, valthorn

hoorn róg, waltornia

hoorn chifre, trompa de harmonia, trompa de pistons

hoorn валторна, рог

hoorn horn, valthorn

hoorn เขา, แตรทองเหลืองรูปร่างโค้งงอ

hoorn boynuz, korno

hoorn kèn tây, sừng

hoorn 法国号, 牛角