hoog

hoog

bn hoog [hox]

1 als iets zich ver naar boven uitstrekt of zich op een punt ver boven bevindt; laag

een hoog flatgebouw

hoog in de bergen wonen

De kamer is drie meter hoog.

2 groot;= aanzienlijk

een hoog inkomen hebben

hoge koorts hebben

3 maatschappelijk of moreel belangrijk; laag

een hoge positie bekleden

4 (van geluid) met een hoge frequentie van de geluidsgolven en soms een beetje scherp; laag

Als je vrolijk bent, gaat je stem vaak omhoog.

Een alarm heeft meestal een hoog geluid.

bij hoog en bij laag
stellig

een mening bij hoog en bij laag volhouden

hoog oplopen
hevig worden

De spanning loopt hoog op.

in hoge mate
zeer;= erg;= ernstig

Hun relatie is in hoge mate verstoord door ruzie.

hoge nood hebben
dringend moeten plassen

hoog aangeschreven staan
een goede reputatie hebben;= goed bekend staan

Vanwege zijn kwaliteiten staat hij bij iedereen in ons bedrijf hoog aangeschreven.

hoog opgeven van
heel positieve dingen zeggen over (iets of iemand)

De minister geeft hoog op van de samenwerking met de betrokken instanties.

Het zit me hoog.
ik heb er last van, het zit me dwars

Die hele werksituatie zit me nogal hoog.

het is de hoogste tijd om...
het is nu dringend nodig dat/om...

Met die wildgroei van bedrijfsterreinen is het nu de hoogste tijd om maatregelen te nemen.

Thesaurus

hoog: schel, hooggelegen

Vertalingen

hoog erhaben, hoch

hoog high, lofty, tall, sharp

hoog haut, de façon élevée, élevé, grandement, haute, hautement, important, grand, aigu/aigüe

hoog altamente, altissimo, elevato, alto

hoog alto

hoog высокий

hoog عالي

hoog vysoký

hoog høj

hoog ψηλός

hoog alto

hoog korkea

hoog visok

hoog 高い

hoog 높은

hoog høy

hoog wysoki

hoog hög

hoog สูง

hoog yüksek

hoog cao

hoog 高的