heide

Thesaurus

heide:

heidegrondheidecultuur,
Vertalingen

heide

Heide, Heidekrautheather, heathbruyère, landelanda, ericaخـَلـَنجvřeslyngρείκιbrezokanervavrijesヘザー히스røsslyngwrzosurzeверескljungต้นไม้พุ่มเตี้ยชนิดหนึ่งsüpürge otucây thạch nam石南花 (ˈhɛidə)
zelfstandig naamwoord meervoud -n, -s
1. laag plantje met paarse, roze of witte bloemetjes Heide wil niet groeien op kleigrond.
2. gebied waar hei (1) groeit een wandeling over de heide