hardnekkig

hardnekkig

bn hardnekkig [hɑrtˈnɛkəx] als iets of iemand niet ophoudt

hardnekkig proberen af te slanken

een hardnekkige verkoudheid

De maatschappelijke achterstand van allochtonen is hardnekkig.

Vertalingen

hardnekkig eigensinnig, halsstarrig, hartnäckig, starrköpfig, trotzig

hardnekkig obstinate, stubborn

hardnekkig obstiné, tenace, têtu, avec entêtement, entêté, obstinément, acharné, désespéré, persistant, vivace