hals

hals

zn m hals (halzen mv) [hɑls]

1 lichaamsdeel tussen je hoofd en je romp;= nek

een sjaal om je hals doen

2 bovenste smalle deel (van iets)

de hals van een fles

iemand om de hals vallen
iemand omhelzen

je iets op de hals halen
door je gedrag onbedoeld iets (vervelends) krijgen

Veel studenten weten niet hoeveel ellende ze zich op de hals kunnen halen als ze plagiaat plegen.

Thesaurus

hals: keelgat, keel, nek

Vertalingen

hals Gefäß, Griff, Hals, Handhabe, Heft, Knauf, Stiel, Tropf, Genick

hals handle, knob, neck, throat

hals col, cou, encolure [cheval], encolure [vêtements], gorge

hals pescoço

hals шея

hals 脖子

hals collo, collottola