getuige

Vertalingen

getuige

(xeˈtœyxə)
zelfstandig naamwoord meervoud -n
1. iemand die in een officiële rol aanwezig is bij een huwelijksplechtigheid Zijn broer trad op als getuige.
2. iemand die een gebeurtenis gezien heeft en daarover de politie of de rechter officieel kan vertellen De politie zoekt getuigen van het dodelijke ongeluk.

getuige

Zeuge, Sekundantwitness, presentonetémointestimonio, testimoneشَاهِدsvědekvidneμάρτυραςtestigotodistajasvjedok目撃者증인vitneświadektestemunhaсвидетельvittneพยานtanıknhân chứng证人свидетел證人העד (xeˈtœyxə)
voorzetsel
zoals blijkt uit Getuige het grote aantal inschrijvingen, staat het onderwerp van het congres erg in de belangstelling.