ezel

ezel

zn m / v ezel (-s mv), ezelin (-nen mv) ['ezəl, 'ezəlɪn]

1 grijs hoefdier dat op een paard lijkt, met lange oren en een kwastje aan zijn staart dat vaak als lastdier wordt gebruikt

2 dom persoon

zo koppig als een ezel
erg koppig

Een ezel stoot zich in het algemeen, niet twee keer aan dezelfde steen.
wie zijn fouten herhaalt, is dommer dan een ezel

Vertalingen

ezel Arbeitsbock, Bank, Esel, Gestell, Staffel, Staffelei, Werkstuhl

ezel ass, bench, donkey, easel, tressle, workbench, jack

ezel âne, baudet, établi, âne/ânesse, chevalet, imbécile, crétin

ezel γάιδαρος

ezel осёл, осел

ezel àsino, asino

ezel حمار

ezel osel

ezel æsel

ezel burro

ezel aasi

ezel magarac

ezel ロバ

ezel 당나귀

ezel esel

ezel osioł

ezel burro, jumento

ezel åsna

ezel ลา

ezel eşek

ezel con lừa

ezel 毛驴