erven

erven

ww erven (erfde enk ovt; heeft geërfd volt deelw) [ˈɛrvə(n)] (een deel) van iemands bezittingen krijgen na zijn of haar dood

bij testament erven

De aanleg voor talen heeft hij van zijn moeder geërfd.
de aanleg voor talen heeft hij van zijn moeder meegekregen

Vertalingen

erven beerben, erben

erven inherit

erven hériter, hériter (de), recueillir, succéder (à)

erven ereditare

erven يَرِث

erven zdědit

erven arve

erven κληρονομώ

erven heredar

erven periä

erven naslijediti

erven 相続する

erven 물려받다

erven arve

erven odziedziczyć

erven herdar

erven наследовать

erven ärva

erven รับมรดก

erven miras almak

erven thừa kế

erven 继承