erfenis

erfenis

zn v erfenis (-sen mv) [ˈɛrfənɪs] bezit dat iemand na zijn dood nalaat;= nalatenschap

de erfenis aanvaarden

de erfenis verdelen onder de erfgenamen
het bezit verdelen onder degenen die daar recht op hebben

Thesaurus

erfenis: nalatenschap

Vertalingen

erfenis Erbe, Erbschaft, Vermächtnis

erfenis estate, inheritance, heritage

erfenis héritage, succession

erfenis موروث, ميراث

erfenis dědictví

erfenis arv

erfenis κληρονομιά

erfenis herencia, patrimonio

erfenis kulttuuriperintö, perintö

erfenis baština, nasljedstvo

erfenis eredità, retaggio

erfenis 先祖伝来のもの, 相続

erfenis 상속, 유산

erfenis arv

erfenis dziedzictwo

erfenis herança

erfenis наследие, наследство

erfenis arv, kulturarv

erfenis มรดก

erfenis miras

erfenis di sản, quyền thừa kế

erfenis 遗产