blok

blok

zn onz blok (-ken mv) [blɔk]

1 stuk hout of ander materiaal

met blokken spelen

blokken hout voor de open haard

een blok chocola

2 aantal aan elkaar gebouwde huizen

De brievenbus is een blok verder.

iemand een blok aan het been zijn
iemand tot last zijn

iemand voor het blok zetten
iemand geen keuze laten

Thesaurus

blok: huizenblok, hakblok, speelgoedblok

Vertalingen

blok Bezirk, Block, Gau, Holzscheit, Kanton, Klotz, Kreis, Kubus, Scheit, Würfel, Wohnblock

blok block, chunkofwood, cube, pad, pulley, bar, cake, swot

blok bloc, bûche, cube, cartel, brique, poulie, pâté de maisons

blok bloque, manzana, manzana de pisos

blok paranco, blocco, isolato

blok بِنَايَة, كُتلة

blok blok

blok blok

blok οικοδομικό τετράγωνο, στερεό τεμάχιο

blok kortteli, pölkky

blok blok

blok ブロック, 塊

blok 덩어리, 벽돌

blok blokk, kloss

blok blok, bryła

blok bloco, conjunto habitacional

blok блок, квартал

blok kloss, kvarter

blok ช่วงตึก, ชิ้นหรือของหรือวัสดุที่เป็นของแข็ง

blok blok

blok khối, khu nhà

blok 块, 街区