blind

blind

bn blind [blɪnt]

1 die met de ogen niets kan zien

door ouderdom blind worden

2 zonder openingen

Een blinde muur heeft geen ramen.

blind zijn voor iets
iets niet willen zien of begrijpen

blind zijn voor de gevolgen van je daden

Thesaurus

blind: vensterluik

Vertalingen

blind blind, blindlings

blind blind

blind à l'aveuglette, aveugle, aveuglément, en aveugle, volet, aveugle (à)

blind ciego

blind cieco

blind ضرير

blind slepý

blind blind

blind τυφλός

blind sokea

blind slijep

blind 目の見えない

blind 눈 먼

blind blind

blind ślepy

blind cego

blind слепой

blind blind

blind บังตา

blind kör

blind mù

blind 盲目的