blaffen

blaffen

ww blaffen (blafte enk ovt; heeft geblaft volt deelw) [ˈblɑfə(n)] (van een hond) hard stemgeluid maken

De hond blaft tegen zijn baasje.

De ontevreden baas blafte tegen zijn personeel.

Thesaurus

blaffen: schreeuwen, bulderen, brullen, keffen, daveren

Vertalingen

blaffen bellen

blaffen bark

blaffen aboyer, dire d'un ton brutal, gueuler, tousser très fort, aboiement

blaffen abbaiare

blaffen ينبح

blaffen štěknout

blaffen gø

blaffen γαβγίζω

blaffen ladrar

blaffen haukkua

blaffen lajati

blaffen 吠える

blaffen 짖다

blaffen bjeffe

blaffen zaszczekać

blaffen ladrar, latir

blaffen лаять

blaffen skälla

blaffen เห่า

blaffen havlamak

blaffen sủa

blaffen 犬吠