bekken

bekken

zn onz bekken (-s mv) [ˈbɛkə(n)]

1 deel van het skelet tussen je heupen

2 slaginstrument van twee metalen schijven die tegen elkaar slaan

Thesaurus

bekken: muilen, heupgewricht, waterbekken

Vertalingen

bekken Becken, Schale, Zimbel

bekken basin, bowl, cymbal, pelvis, cymbals

bekken bassin, bol, cymbale, vasque, cymbales

bekken palangana, pelvis, platillos

bekken bacino, palla, scodella, percussioni

bekken آلة الصنج الموسيقية, الحوض

bekken činely, pánev

bekken bækken, bækkener

bekken κύμβαλα, λεκάνη

bekken lantio, lautaset

bekken cimbali, pelvis

bekken シンバル, 骨盤

bekken 골반, 심벌즈

bekken bekken, symbaler

bekken cymbały, miednica

bekken bacia, címbalo, pélvis

bekken таз, тарелки

bekken bäcken, cymbaler

bekken กระดูกเชิงกราน, ฉิ่ง

bekken leğen kemiği, zil

bekken cái chũm chọe, khung xương chậu

bekken 钹, 骨盆