afwezig

afwezig

bn afwezig [ɑfˈwezəx]

1 als je er niet bent; aanwezig

afwezig zijn bij een vergadering

2 met je gedachten ergens anders

in de klas afwezig uit het raam staren

Vertalingen

afwezig abwesend

afwezig absent, absent‐minded

afwezig absent, distrait, manquant

afwezig غائب

afwezig nepřítomný

afwezig fraværende

afwezig απών

afwezig ausente

afwezig poissa oleva

afwezig odsutan

afwezig assente

afwezig 不在の

afwezig 부재의

afwezig fraværende

afwezig nieobecny

afwezig ausente

afwezig отсутствующий

afwezig frånvarande

afwezig ขาด

afwezig yok

afwezig vắng mặt

afwezig 缺席